قوانین پوکر تگزاس هولدم

5
(3)

به واسطۀ محبوبیت روزافزون پوکرهای تلویزیونی، تگزاس هولدم (که اغلب به صورت “Hold’Em” هم نوشته می‌شود) تبدیل به محبوب‌ترین نوع بازی پوکر در دنیا شده است، چه در کازینوهای حضوری و چه در فضای آنلاین. نکات کلیدی که برای شروع یادگیری قوانین پوکر تگزاس هولدم باید بدانید عبارت‌اند از:

  • هر بازیکن دو کارت اختصاصی دریافت می‌کند که فقط خودش می‌تواند آن‌ها را ببیند (این دو کارت «هول کارت» یا Hole Cards نام دارند).
  • دیلر (Dealer) پنج کارت را رو به بالا روی میز پخش می‌کند: ابتدا سه کارت با هم (فلاپ یا Flop)، سپس یک کارت دیگر (ترن یا Turn)، و در نهایت آخرین کارت (ریور یا River). تمام بازیکنان می‌توانند از این پنج کارت عمومی (Community Cards) برای ساخت بهترین دست پنج‌کارتی خود استفاده کنند.
  • قبل و بعد از رو شدن هر دسته کارت، بازیکنان به نوبت شرط می‌بندند. برای ادامه دادن در دست و دیدن کارت بعدی، باید تمام بازیکنان به یک اندازه ژتون (چیپ) در پات قرار داده باشند.
  • بهترین دست پوکر، برندهٔ کل پات می‌شود (برای اطلاع از این دست‌ها به «رده‌بندی دست‌ها» مراجعه کنید).

یادگیری این بازی ساده است، اما می‌توان با استفاده از استراتژی‌ها، تاکتیک‌ها و ریزه‌کاری‌های بی‌شمار، آن را در سطحی بسیار پیچیده بازی کرد.


اصول و قوانین پوکر تگزاس هولدم

قبل از اینکه شروع به بازی هولدم کنید، بهتر است قوانین آن را یاد بگیرید. در تگزاس هولدم، هر بازیکن دو کارت اختصاصی (Hole Cards) دریافت می‌کند که فقط متعلق به خودش است. سپس پنج کارت عمومی (Community Cards) به رو روی میز قرار می‌گیرد که به آن «بورد» (Board) می‌گویند. همهٔ بازیکنان باید از این پنج کارت مشترک به همراه دو کارت اختصاصی خود، بهترین دست پنج‌کارتی ممکن را بسازند. در تگزاس هولدم، هر بازیکن می‌تواند از هر ترکیبی از این هفت کارت (دو کارت خصوصی + پنج کارت روی میز) برای ساخت دست خود استفاده کند؛ حتی اگر لازم باشد می‌تواند از هیچ‌کدام یا فقط یک کارت از دست خود بهره ببرد.


تفاوت انواع بازیهای تگزاس هولدم

چهار نوع اصلی از هولدم بر اساس محدودیت‌های شرط‌بندی‌شان از هم متمایز می‌شوند:

  • Limit Texas Hold’em: در هر دور شرط‌بندی، حد ثابت و از پیش تعیین‌شده‌ای برای شرط وجود دارد.
  • No Limit Texas Hold’em: هر بازیکن می‌تواند هر مبلغی را – تا تمام ژتون‌هایی که دارد – شرط ببندد.
  • Pot Limit Texas Hold’em: هر بازیکن می‌تواند مبلغی را شرط ببندد که حداکثر برابر با اندازهٔ پات باشد.
  • Mixed Texas Hold’em: بازی در هر دور بین Limit Texas Hold’em و No Limit Texas Hold’em جابه‌جا می‌شود.

بلایندها (The Blinds)

در هولدم، علامتی به نام «باتن» (The Button) یا «دیلر باتن» نشان می‌دهد کدام بازیکن در دست جاری به‌صورت اسمی، نقش دیلر را دارد. پیش از شروع بازی، بازیکنی که بلافاصله در جهت عقربه‌های ساعت نسبت به باتن نشسته، «بلایند کوچک» نام دارد که مبلغ Small Blind را می‌گذارد که شرط اجباری اول است. نفر بعدی در جهت عقربه‌های ساعت، «بلایند بزرگ» (Big Blind) را می‌گذارد که معمولاً دو برابر بلایند کوچک است (البته بسته به نوع میز و ساختار شرط‌بندی می‌تواند متفاوت باشد).

در بازی‌های Limit، بلایند بزرگ معمولاً برابر با «شرط کوچک» (Small Bet) است و بلایند کوچک معمولاً نصف بلایند بزرگ محسوب می‌شود (هرچند ممکن است بر حسب استیک‌ها، این نسبت تغییر کند). مثلاً در یک بازی لیمیت ۲/۴ دلاری، بلایند کوچک ۱ دلار و بلایند بزرگ ۲ دلار است. در یک بازی ۱۵/۳۰ دلاری، بلایند کوچک ۱۰ دلار و بلایند بزرگ ۱۵ دلار می‌شود.

در بازی‌های Pot Limit و No Limit، نام میزها معمولاً با توجه به اندازهٔ بلایندها مشخص می‌شود (مثلاً در یک بازی ۱/۲ دلاری هولدم، بلایند کوچک ۱ دلار و بلایند بزرگ ۲ دلار است). بسته به ساختار دقیق بازی، ممکن است هر بازیکن پیش از شروع هر دست، یک مبلغ اجباری دیگر هم به نام «آنتِه» (Ante) در پات بگذارد که معمولاً از هر دو بلایند کوچک‌تر است و همهٔ بازیکنان دور میز باید آن را پرداخت کنند.

پس از این مرحله، هر بازیکن کارت‌های خود را دریافت می‌کند. نوبت شرط‌بندی از بازیکنی شروع می‌شود که بلافاصله در جهت عقربه‌های ساعت بعد از بلایند بزرگ نشسته و به او «Under the Gun» می‌گویند.


قوانین شرط‌بندی بازیکن‌ها در هولدم

در هولدم، مشابه سایر انواع پوکر، گزینه‌های موجود عبارت‌اند از: «فولد» (Fold)، «چک» (Check)، «بت» (Bet)، «کال» (Call)، یا «ریز» (Raise). اینکه کدام گزینه در دسترس است، بستگی به حرکت بازیکنان قبلی دارد. اگر تا به حال کسی شرطی نگذاشته باشد، بازیکن می‌تواند چک کند (شرط نگذارد اما کارت‌هایش را نگه دارد) یا بت بگذارد (Bet). اگر قبلاً بازیکنی شرط بسته باشد، بازیکنان بعدی می‌توانند فولد، کال یا ریز کنند. کال یعنی پرداخت همان مقدار شرط بسته‌شده توسط بازیکن قبلی، و ریز یعنی نه‌تنها پرداخت مبلغ شرط قبلی، بلکه اضافه‌کردن مبلغی بیشتر به آن.


قوانین بازی پیش از فلاپ (Pre-Flop)

بعد از دریافت هول کارت‌ها، هر بازیکن باید تصمیم بگیرد که آیا می‌خواهد با کال یا ریز، دست خود را بازی کند یا خیر. نوبت، از سمت چپ بلایند بزرگ شروع می‌شود (بلایند بزرگ در این دور، به منزلهٔ یک شرط فعال یا «لایو بت» در نظر گرفته می‌شود). اولین بازیکن می‌تواند فولد کند، مبلغ بلایند بزرگ را کال کند یا با مبلغ بیشتری ریز دهد. مثلاً اگر بلایند بزرگ ۲ دلار باشد، کال کردن ۲ دلار هزینه دارد و ریز حداقل باید ۴ دلار باشد. بازی سپس در جهت عقربه‌های ساعت ادامه پیدا می‌کند.

توجه داشته باشید که ساختار شرط‌بندی در انواع مختلف بازی هولدم متفاوت است. جزئیات شرط‌بندی در Limit، No Limit و Pot Limit در ادامه آمده است.

شرط‌بندی در هر دور تا زمانی ادامه می‌یابد که همهٔ بازیکنان فعال (کسانی که فولد نکرده‌اند) مبالغی برابر را در پات قرار داده باشند.


اصول پایه‌ای در مرحله فلاپ (The Flop)

حالا سه کارت رو به بالا روی میز قرار می‌گیرد که به آن «فلاپ» می‌گویند. در هولدم، این سه کارت بین تمام بازیکنان فعال مشترک است. مرحلهٔ شرط‌بندی در فلاپ از بازیکنی شروع می‌شود که بلافاصله در جهت عقربه‌های ساعت نسبت به باتن قرار دارد. گزینه‌های شرط‌بندی مثل مرحلهٔ قبل است، با این تفاوت که اگر کسی تا این لحظه شرطی نگذاشته باشد، بازیکن می‌تواند با چک کردن، نوبت را به نفر بعد بسپارد.


قانون‌های مرحله تِرن (The Turn)

بعد از اتمام شرط‌بندی در مرحلهٔ فلاپ، کارت چهارم عمومی با نام «ترن» (یا Fourth Street) رو به بالا روی میز قرار می‌گیرد. دور جدیدی از شرط‌بندی شروع می‌شود که دوباره از اولین بازیکن فعال در جهت عقربه‌های ساعت نسبت به باتن آغاز خواهد شد.


قوانین ریور (The River)

پس از پایان شرط‌بندی در مرحلهٔ ترن، کارت پنجم و نهایی عمومی با نام «ریور» (یا Fifth Street) رو به بالا روی میز گذاشته می‌شود. دوباره، نوبت شرط‌بندی از اولین بازیکن فعال در جهت عقربه‌های ساعت نسبت به باتن آغاز می‌شود و قوانین شرط‌بندی مثل مراحل قبل خواهد بود.


مرحله نمایش چه قوانینی دارد؟ (The Showdown)

اگر بعد از پایان دور نهایی شرط‌بندی، بیش از یک بازیکن در دست باقی مانده باشند، کسی که آخرین بار بت یا ریز کرده است، کارت‌هایش را اول نشان می‌دهد. اما اگر در دور آخر شرطی بسته نشده باشد، بازیکنی که در جهت عقربه‌های ساعت نسبت به باتن جلوتر است اول کارت‌هایش را نشان می‌دهد. بازیکنی که بهترین دست پنج‌کارتی را با استفاده از هر ترکیب ممکن از هفت کارتش (دو هول کارت + پنج کارت عمومی) بسازد، برندهٔ پات خواهد شد. اگر دست‌های بهترین بازیکنان عیناً با هم یکی باشد، پات به‌طور مساوی بین آن‌ها تقسیم می‌شود. در قوانین هولدم، همهٔ خال‌ها (Suits) ارزش یکسان دارند و برتری خاصی بین آن‌ها نیست.

بعد از تقسیم پات، دست جدیدی از هولدم آغاز می‌شود. باتن به نفر بعدی در جهت عقربه‌های ساعت منتقل می‌شود، بلایندها و آنتِه‌ها دوباره گذاشته می‌شوند و کارت‌های جدید بین بازیکنان پخش می‌شود.


بررسی قوانین پوکر تگزاس هولدم Limit, No Limit, Pot Limit و Mixed Texas Hold’em

در هر سه نوع بازی Limit، No Limit و Pot Limit قوانین اصلی هولدم یکسان است، اما تفاوت‌هایی در نحوه و محدودیت شرط‌بندی وجود دارد:


لیمیت تگزاس هولدم (LIMIT TEXAS HOLD’EM)

  • شرط‌بندی در لیمیت هولدم بر اساس مبالغ ثابت و از پیش تعیین‌شده انجام می‌شود. در مرحلهٔ پیش از فلاپ و در فلاپ، تمام شرط‌ها و ریزها برابر با مبلغ بلایند بزرگ است. در مرحلهٔ ترن و ریور، مبلغ شرط‌ها و ریزها دو برابر می‌شود.
  • در لیمیت هولدم، در هر دور شرط‌بندی، حداکثر چهار بار می‌توان شرط یا ریز کرد: (۱) بت، (۲) رِیز، (۳) ری‌رِیز، (۴) کَپ (ریز نهایی).

نکاتی دربارهٔ قوانین ویژهٔ شرط‌بندی در نو لیمیت تگزاس هولدم

  • حداقل شرط (Minimum Bet) در نو لیمیت هولدم برابر با مبلغ بلایند بزرگ است. با این حال، بازیکن می‌تواند هر مبلغی تا سقف کل موجودی ژتونش را شرط ببندد (اصطلاحاً «آل‌این» کند).
  • حداقل ریز (Minimum Raise): مقدار ریز باید حداقل برابر با آخرین شرط یا ریز انجام‌شده در همان دور باشد. به عنوان مثال، اگر اولین بازیکن ۵ دلار بت کند، بازیکن بعدی باید حداقل ۵ دلار دیگر ریز کند، یعنی مجموع ۱۰ دلار.
  • حداکثر ریز (Maximum Raise): اندازه‌ٔ استک هر بازیکن (همان تمام ژتون‌های او روی میز).
  • در نو لیمیت هولدم، هیچ محدودیتی در تعداد دفعات ریز در یک دور شرط‌بندی وجود ندارد.

پات لیمیت تگزاس هولدم (POT LIMIT TEXAS HOLD’EM)

  • حداقل شرط در پات لیمیت هولدم هم اندازهٔ بلایند بزرگ است، اما بازیکنان می‌توانند تا میزان کل پات شرط ببندند.
  • حداقل ریز: دقیقاً مانند نو لیمیت، بازیکن باید حداقل به اندازهٔ آخرین شرط یا ریز، ریز کند. مثلاً اگر اولین بازیکن ۵ دلار بت کند، نفر بعدی باید دست‌کم ۵ دلار دیگر ریز کند (مجموع ۱۰ دلار).
  • حداکثر ریز: حداکثر به اندازهٔ پات موجود. پات شامل جمع پات فعال و تمام شرط‌های موجود روی میز به‌ اضافهٔ مبلغی است که بازیکن برای کال کردن باید بپردازد، پیش از آن‌که ریز کند.

مثال: فرض کنید پات ۱۰۰ دلار است و تا آن لحظه کسی شرطی نگذاشته. بازیکن می‌تواند حداکثر ۱۰۰ دلار بت کند. اگر او ۱۰۰ دلار بت کند، بازیکن بعدی می‌تواند فولد کند، ۱۰۰ دلار کال کند، یا ریزی بین ۱۰۰ تا سقف ریز ممکن انجام دهد. سقف ریز در این مثال ۴۰۰ دلار خواهد بود؛ یعنی بازیکن دوم اول باید ۱۰۰ دلار کال کند (پات می‌شود ۳۰۰ دلار) و سپس ۳۰۰ دلار دیگر ریز کند که در مجموع ۴۰۰ دلار شرط گذاشته است.

در پات لیمیت هولدم نیز هیچ محدودیتی در تعداد دفعات ریز در یک دور شرط‌بندی وجود ندارد.


میکس تگزاس هولدم (MIXED TEXAS HOLD’EM)

در میکس هولدم، بازی به شکل دوره‌ای بین لیمیت هولدم و نو لیمیت هولدم جابه‌جا می‌شود. معمولاً وقتی بازی از نو لیمیت به لیمیت تغییر می‌کند، مبلغ بلایندها را بیشتر می‌کنند تا اندازهٔ پات در هر دو حالت تقریباً متعادل باشد. در هر دور از بازی، قوانین شرط‌بندی مطابق همان نوع هولدِمی است که در آن دور در حال اجراست و همین قواعدی را که بالاتر گفتیم دنبال می‌کند.

لطفا به این مطلب امتیاز دهید

لطفا روی ستاره‌ها کلیک کنید

میانگین 5 / 5. تعداد آرا: 3

هیچ رای برای این مطلب ثبت نشده است

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا